Siep doet nooit iets

Tom heeft een reuzenrad van technische knex gekregen, die we op marktplaats konden scoren. Er zit een motortje aan vast die ervoor zorgt dat hij rond draait. In een poging die mechanisme heel te houden, moet Siep er dus vanaf blijven, wat uiteraard buitengewoon moeilijk is. Bovendien: hij doet helemaal niks.

Vlag

Lachende baby’s, het blijft lachen. Vooral als het je eigen baby is. Dus, omdat we er maar geen genoeg van krijgen, hier nog maar eens een lachende Siep.

Hoi

Inmiddels heeft Siep al twee tandjes, onderin. Hij eet wat fruithapjes, en dus moet alles wat hij tegen komt ook in zijn mond. Erg komisch, vind ik. Verder is hij erg vrolijk, mits je maar de hele dag gek met hem doet en naar hem lacht.

Je ziet het een beetje op dit filmpje. De camera probeert hij ook op te eten.

Tom en Siep

Tom vindt Siep nog steeds erg lief. Okay, Tom laat zo nu en dan merken dat hij er is, ook op minder positieve manieren, maar tot op heden reageert hij dit niet of nauwelijks af op Siep. Sterker nog, Siep krijgt de hele dag knuffels en kusjes.

 Tom en Siep

Daar is tie dan!

Welkom, familie, vrienden, kennissen, of ander publiek. Jullie hebben waarschijnlijk het kaartje in de bus ontvangen, en kijken nu of hier al iets te beleven valt. Opschieten dus, met de eerste verhaaltjes en foto’s.

SIep

Zonder al te veel in details te treden: de bevalling ging super! Veel beter dan de eerste, in elk geval. Zondag nacht om vier uur zijn de vliezen gebroken. De volgende ochtend is een ruggeprik geplaatst, en een infuus om in te leiden. De ruggeprik werkte niet, waardoor het een soort van deja vu werd van de vorige keer bij Tom. Nu werd er gelukkig een anesthesist bijgehaald die de ruggeprik wel wist te plaatsen. Wat een verlichting! Moeders heeft lekker liggen doezelen, en af en toe hoorde ik haar zelfs even snurken. Na drie uur kwamen de pers weeën, hoewel ze hier weinig van voelde, en tien minuten later lag Siep op moeders buik.

De statistieken: hij woog 4200 gram, en was ongeveer 54 cm lang. De exacte tijd die we hebben opgenoteerd is 15:27 uur. Dezelfde avond om iets voor acht uur waren we thuis. Een lange dag.

Broer Tom was door het dolle heen en ging als een stuiterbal door het huis. Hij wilde niet eerder slapen dan dat zijn kleine broertje op bed lag. Siep kreeg veel knuffels en kusjes van Tom, mocht met zijn konijn knuffelen, en hij mocht ook op z’n trekker. Geen slecht woord gehoord, maar dat komt ongetwijfeld nog wel eens.

Mijke is een stuk fitter en maakt het goed, geniet nu enorm van de kraamtijd.

Wellicht tot gauw op kraambezoek, en anders hou je deze webstek gewoon in de gaten, mag ook.